Autonomia

Blog o autyzmie

Czym jest autyzm?

AUTYZM

Gdy wymawiam słowo autyzm pośród osób niezwiązanych z dziedziną mojej pracy, często słyszę: „Aa, to te dzieci żyjące w swoim świecie” lub „One nie lubią się przytulać?”.

Czy tak rzeczywiście jest? Czym autyzm jest a czym nie jest? Czy sposób traktowania dziecka może wywołać autyzm? Postaram się odpowiedzieć na te pytania.

Mała dawka historii

Leo Kanner, psychiatra dziecięcy, w 1943 roku po raz pierwszy zastosował termin „autyzm” w kontekście zaburzenia rozwojowego występującego u dzieci. Kanner zaobserwował pewien specyficzny wzorzec zachowań u swoich małych pacjentów. Nawiązując do greckiego słowa autos (sam) określił wycofanie, izolowanie się, niechęć do kontaktu z innymi jako „autyzm wczesnodziecięcy”.

Początkowo uważano, że autyzm jest zaburzeniem emocjonalnym, powstającym na skutek nieprawidłowych relacji rodzica z dzieckiem. W 1980 roku Amerykańskie Towarzystwo Psychiatryczne w klasyfikacji DSM-III (systemie klasyfikacji chorób i zaburzeń funkcjonowania) zaprzeczyło tym teoriom włączając autyzm do całościowych zaburzeń rozwoju.

Większa dawka charakterystyki

AUTYZM jest całościowym zaburzeniem rozwoju dziecka. Oznacza to, że dotyka on wszystkich obszarów funkcjonowania, czyli tego, w jaki sposób myślimy, przetwarzamy informacje, odczuwamy, zachowujemy się w różnych sytuacjach.

Osoba z autyzmem prezentuje zaburzoną komunikację z otoczeniem, zarówno werbalną, jak i niewerbalną. Bardzo często obecne są także zaburzenia sensoryczne (np. nadwrażliwość na pewne dźwięki, zapachy, dotyk; brak reakcji na niektóre bodźce- bólowe, słuchowe; fascynacja niektórymi bodźcami).

Właśnie nietypowe reakcje na bodźce sensoryczne mogą skutkować niechęcią do bliskiego kontaktu, np. przytulania. Osoby z autyzmem, które spisały swoje wspomnienia (np. Donna Williams), mówią o ogromnym bólu spowodowanym dotykiem fizycznym innych ludzi. Znam jednak dzieci, które bardzo dążą do kontaktu fizycznego, z różnych przyczyn: emocjonalnych (jak każdy z nas: potrzeby bycia kochanym, akceptowanym), a także poszukiwania stymulacji (mocne przytulanie, ściskanie).

Objawy autyzmu pojawiają się zawsze przed 3. rokiem życia, jednak zauważyć można je znacznie wcześniej- nawet przed pierwszym rokiem życia. Moment, w którym następuje diagnoza autyzmu danego dziecka, zależy od wielu czynników: chwili zaobserwowania pierwszych niepokojących symptomów, zgłoszenia się do specjalistów, oczekiwania na termin konsultacji.

Nie tylko autyzm

Dzięki obserwacjom poczynionym przez psychiatrę z Wielkiej Brytanii, Lornę Wing, wprowadzono termin „spektrum zaburzeń autystycznych” (ASD- autistic spectrum disorder). Wing dokonała spostrzeżenia, iż objawy autyzmu występują w różnym nasileniu i mogą mieć różne kombinacje.

Obecnie do spektrum zaburzeń autystycznych, oprócz autyzmu dziecięcego, zalicza się: zespół Aspergera, zespół Retta, dziecięce zaburzenie dezintegracyjne, autyzm atypowy i całościowe zaburzenia rozwoju nie zdiagnozowane inaczej (taka diagnoza oznacza, że u dziecka obserwuje się objawy całościowych zaburzeń rozwoju, ale nie wszystkie kryteria są spełnione do jednoznacznego rozpoznania któregoś z nich).

Na koniec

Gdy próbuję wytłumaczyć swoim rozmówcom, czym jest autyzm, zawsze powtarzam, że każde dziecko z ASD jest zupełnie inne, każde dla mnie jest wyjątkowe. Nie poznałam jeszcze dwóch takich samych osób z ASD.

Warto podkreślać również, że u podłoża ASD leżą nieprawidłowości neurologiczne o nadal niepoznanej etiologii.

Jakie mogą być przyczyny autyzmu? O tym w kolejnym poście:)

Zdjęcie: ed_needs_a_bicycle via Foter.com / CC BY-NC-SA

 

2 Comments

  1. Psychologość

    24 stycznia 2016 at 21:46

    Autyzm stał się teraz tak “popularny”, że prawie każdy spotkał się z tym słowem, ale mam wrażenie, że świadomość co to zaburzenie oznacza zupełnie nie wzrosła… Szczególnie wśród lekarzy pediatrów, pielęgniarek i profesjonalistów, którzy mają kontakt z dziećmi w pierwszych miesiącach i latach życia. Natomiast rodzice wiedzą coraz więcej, ale też ich wiedza – zazwyczaj pochodząca głównie z Internetu – jest bardzo nieuporządkowana, chaotyczna, wciąż jeszcze zawiera stereotypy i nieaktualne już hipotezy na temat przyczyn. Dlatego przyda się w sieci miejsce prowadzone przez specjalistów z rzetelnymi i fachowymi informacjami, mocno trzymam za Was kciuki!
    I przy okazji wszystkim poszukującym informacji w sieci polecam polskojęzyczne ForumAuztyzmu.pl i Niegrzecznedzieci.org.pl 😉

    • Magdalena Wójcik

      25 stycznia 2016 at 23:02

      Faktycznie wiedza na temat autyzmu, nawet wśród specjalistów, nadal nie jest wystarczająca. Mamy nadzieję, że takie inicjatywy jak ten blog będą mogły choć w małym stopniu wywołać pozytywne zmiany w tym zakresie:)
      Dziękujemy za wsparcie i za adresy forum, które mogą być przydatne zarówno rodzicom, jak i specjalistom.
      Pozdrawiamy:)

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

© 2019 Autonomia

Theme by Anders NorenUp ↑